Tagarchief: Cultuur Historisch

Deel van een vergulde dop in de Augustapolder

dopje_kruitzak

De vondst werd duidelijk aangekondigd door mijn White’s Metaaldetector. Het was maar een klein fragment wat zich door het goud erg goed liet horen. Ik herkende het bijna direct met een eerdere vondst die ik heb gedaan op Landgoed Lievensberg. Die dop was nog heel maar ze lijken toch erg veel op elkaar. Is het een dopje van een parfumfles of is het de dop van een kruit zak. Bij beide dopje heb ik ook in de buurt musket kogels gevonden. Misschien zijn ze aan elkaar te linken en klopt het kruit zak verhaal. Maar net als het vinden van vis loodjes in de polder niet raar is, kan parfum dus ook in de polder voorkomen.

Koperen vingerhoedje (?) in de Augustapolder

koperen_vingerhoedje

Met een harde schreeuw van mijn White’s Metaaldetector vond ik dit kleine scherfje van zo’n 1-1,5 cm. groot. Na het schoonmaken zag ik duidelijk kleine ronde deukjes. Door de groene verkleuring moet dit brons of koper zijn. De vorm lijkt op een vingerhoedje. Toch is het hiervoor erg klein en heeft het een bepaalde schuinte in de vorm waardoor het voor kleine scheve vingers bedoelt lijkt. Ik ben er dus niet zeker van of dit wel een vingerhoedje is. Wie het weet mag het zeggen.

Vis loodjes in de Augustapolder

loodjes

Gedurende de 2 uur dat ik door de Augustapolder heb gelopen, vond ik op 3 verschillende locaties, 3 verschillende vis loodjes. Een erg vreemde plek om zo ver in de polder loodjes te vinden. Dit duidt er op dat de grond die ik afspeur aangevoerd is naar die locatie en waarschijnlijk afkomstig is van een recent vervallen dijkvak waar voorheen tot 1984 vanaf gevist werd in de Schelde.

Wieltje van een gaslamp bij de Augustapolder

gaslamp_wieltje

Na een lange tijd eindelijk weer eens op pad. Ik ben maar niet ver van huis gegaan en besloot naar een plek te gaan waar ik nog maar 1 keer eerder was geweest. De Augustapolder! Deze eerste vondst maakte me blij want ik dacht een munt gevonden te hebben maar ik herkende al snel de ribbelige zijkant van een wieltje om een olie of gaslamp te verstellen. Eerder heb ik lamponderdelen gevonden bij Huize Goeree, zoals valt te lezen op deze site.

Halve cent van Wilhelmina uit 1894 bij de Oude Tol

Deze halve cent was niet zo eenvoudig te dateren. Het was de laatste vondst van de dag. De munt is behoorlijk aangetast aan één zijde. En natuurlijk is dit de zijde met het jaartal erop. Toch is het met een hoop trucs met schaduw gelukt om te bepalen dat deze vondst uit 1894 komt. De andere zijde met 1/2 cent erop liet al zien dat het een halve cent van het eerste of tweede type moest zijn. De andere kant heb ik met behulp van een foto van het internet kunnen herkennen. De kleine verschillen in lettertype en puntjes geven dan de doorslag. Ook met een beetje peuteren werd een deel van het jaartal gelukkig zichtbaar. Ook is de druiventros rechts en het bijltje links te herkennen. De voorbeeldfoto van het internet is de volgende:

472473

Loodzegel van Stoommeelfabriek de Weichsel

Deze loodzegel is afkomstig van de Stoommeelfabriek de Weichsel uit Amsterdam. Tenminste als ik het deel de Weichsel goed interpreteer door de schade op het zegel. Ik zocht met de woorden meelfabriek en weichsel. Hierdoor kwam ik terecht bij het stadsarchief van Amsterdam waar ik een fraaie tekening vond van het pand van de meelfabriek aan de Gietersstraat 5. De tekening dateert uit 1886. Met deze informatie komen op het zegel nu ook de losse S en T tot zijn recht. De O, O en M zijn verdwenen maar hebben hun plaats weer. Zo kan de EICH tussen de W en SEL gezet worden om Weichsel te vormen. Dit is een echte zegel van de meelfabriek. Op de achterkant staat 16 oct. Het jaartal staat er helaas niet bij. In 1902 is de fabriek verbouwd. Zou de stoomfabriek over zijn gegaan op electriciteit? Als dat zo is dateer ik deze zegel uit de periode 1886 en 1902. Wie het weet mag het zeggn! Deze zegel is gevonden door mijn steeds enthousiaster wordende vrouw Fabiënne Landa-Gillesen.

De tekening uit de beeldbank van Amsterdam zag er zo uit:

Oude platte knoop bij de Oude Tol

Deze knoop is 21 mm. in doorsnede en waarschijnlijk vroeger bedekt geweest met een glimmende laag. Deze is er door de zure grond helaas afgegaan. Waar deze knoop afkomstig van is blijft een raadsel omdat er geen kenmerken op staan waarmee ik verder zou kunnen zoeken.

Het was niet makkelijk om deze knoop terug te vinden. Wel heb ik na enige dagen een soortgelijk exemplaar gevonden waarmee ik de knoop die ik gevonden heb zou kunnen dateren. De website waar ik de foto’s vandaan heb is www.bodemvondstenwereld.nl en verteld mij dat het een knoop is van een heren jas uit het eind van de 18de eeuw.

Vingerhoedje bij de Oude Tol

Dit is het eerste vingerhoedje wat ik vind na ruim een jaar met deze hobby bezig zijn. Op één zijde is duidelijk “Valencia” te lezen. Verder is moeilijk te achterhalen waar hij vandaan komt en hoe oud hij is.

Het was wel mogelijk om een gaaf exemplaar als voorbeeld te vinden. Helaas dan weer niet met Valencia erop. De meest rechtse op de foto is het beste voorbeeld.

vingerhoedjes_zilverkleurig_metaal_oud_b

1 cent van Willem III uit 1881 bij de Oude Tol

Van deze bronzen munt zijn er in 1881 in totaal 10.000.000 geslagen. Hij weegt 2,5 gram en is 19 mm. in doorsnede. Het muntmeester teken is een bijl. Helaas is hij op deze vondst niet zichtbaar.

Stuk oud smeedwerk bij de Oude Tol

Soms ziet een stuk geroest oud ijzer er wil interessant genoeg uit om mee te nemen naar huis en schoon te maken. Op één of andere manier vond ik het gelijk een bijzondere vorm hebben. Thuis ben ik met hamer getik de roest er af gaan bikken en zag al snel dat er een mooi stuk smeedwerk in verstopt zat. Na een middag poetsen kreeg ik het volgende resultaat.

Ik had in eerste instantie het idee dat het hier om een hekwerk moest gaan vanwege de Franse lelies. Er zijn aan de onderkant een paar spijlen afgebroken. Eén recht omlaag en twee opzij. Aan de bovenkant zit een gat, waardoor het lijkt of er iets doorheen heeft gestoken. De voor en achterkant zijn verschillende van afwerking dus misschien is dit ook wel een metalen poot van een oude trapnaaimachine. Wie het weet mag het zeggen!

Het materiaal waarvan het gemaakt is lijkt brons, omdat sommige randen opblinken met een lichte goud kleur. Het smeedwerk was geconserveerd met teerachtige verf die het geheel in de grond goed heeft beschermd. De zwarte kleur nu is waarschijnlijk van die verf. Misschien dat ik het stuk met petroleum probeer schoon te maken om te zien of de verf er af gaat en het echt om brons is.

Restant van een geweer (?) bij de Oude Tol

Wat zou dit kunnen zijn? Het lijkt op een restant van de beugel bij de trekker op een (musket)geweer of revolver. Wie het weet mag het zeggen. Uiteraard speur ik zelf ook verder.

Loodzegel bij de Oude Tol

loodzegel_schaduwToen ik deze vondst deed leek het alsof ik 2 munten aan elkaar geplakt had gevonden. Ze bleken echter van lood te zijn en aan elkaar te horen zitten. Er stond overduidelijk een afbeelding op dus ik heb het bewaard om schoon te maken. Thuis zag ik dat op één zijde van de zegel LZ te lezen was. Simpelweg: Lood Zegel. Hoe oud hij is kan ik niet achterhalen. Het lijkt mij verder niet heel bijzonder.

Duit uit 1788 bij de Oude Tol

Toen ik deze munt vond wist ik meteen dat het een duit was. Ook kon ik al zien dat hij uit 1788 was. Maar goed dan komt de schoonmaak om de rest zichtbaar te maken en dat bleek nog niet zo makkelijk te zijn. Door het snelle drogen is de achterzijde ernstig beschadigd geraakt. Maar gelukkig kon ik met een lamp en de schaduwwerking ervan achterhalen dat het een duit van de Stad Utrecht is.

schaduw_duitHad hij er maar uitgezien als op de volgende foto. Gelukkig was deze foto wel mijn houvast om de munt te kunnen herkennen.

Religieuze speld bij de Oude Tol

 V.K.V.G. God zegen het eervolle handwerk

speld_FAJA

Deze speld is gevonden door Fabiënne Landa-Gillesen

Deze koperen speld is weer een prachtvondst van mijn vrouw. Zo heel af en toe gaat ze mee en als ze dan de metaaldetector vast heeft, verschijnen bij haar de mooiste dingen uit de grond. Vandaag weer precies hetzelfde verhaal. Deze vondst viel gelijk op door zijn 3 wit ge-emailleerde schilden. Na wat provisorisch poetsen werd ook het geel van het kruis zichtbaar. We hebben hem snel in een tasje gedaan om hem verder thuis schoon te maken. Het resultaat was verbluffend. Erg mooie kleuren kwamen te voorschijn van het emaille.  Na goed de speld onder de loep te hebben gehad zagen we er ook 2 gekruiste hamers en een passer op staan. De randtekst was te ver versleten om te kunnen lezen. V.K.V.G. bovenaan was te lezen en zegen links op de rand. We moesten nog aardig lang speuren op het internet, voordat we via de zoekopdracht V.K.G.V. de match hadden.

$_82K.G.V. staat voor “Katholieke Gezellen Vereeniging” en het bijzondere aan de speld is dat er een extra V bij staat. Deze vereniging heeft de speldjes in 1938 laten maken. Op de rand van het speldje staat “God zegene het eerzame handwerk” Daar zal het bij die vereniging om zijn gegaan gezien de werktuigen op het speldje. De leden waren vast handarbeiders zoals timmerlieden en metselaars. De passer en de winkelhaak zijn voor de vrijmetselaars het symbool. Zou dit ook een vrijmetselaars vereniging zijn geweest of een soort vakbond misschien van handarbeiders?

Bron: Catawiki

Theelepeltje bij de Oude Tol

Schuifluiting bij de Oude Tol

Dit lijkt mij een sluiting van een tas of koffer die door schuiven opende en sloot.

Deel van een zakmes bij de Oude Tol

Bijzonder aan deze vondst was dat het ringetje 40 centimeter van het restant van het zakmes lag. Het waren in eerste instantie dus twee vondsten. Maar na het schoonmaken ervan leken ze heel goed bij elkaar te passen!

Oude munt bij Boerke Bogers aan de Vossenweg

Deze munt is zo ver vergaan dat het niet meer te achterhalen is was voor munt dit is geweest. Deze munt lag achter de boerderij op het grasland naast de leiding straat.

Oude religieuze penning bij de Oude Tol

Het is geen geld maar wat is het dan? Er staat aan één zijden een Maria afbeelding op. Ook valt er Africa en Asia te lezen in de sjerp aan één van de zijden. De randtekst lijkt Latijn maar, doordat er grote delen onleesbaar zijn, krijg ik geen reactie via Google op mijn zoek opdrachten. Het lijkt een penning van wit metaal (zilver) te zijn. Hij is 12 mm. in doorsnede en erg dun. Aan de bovenzijde is de hanger beschadigd. Hier lijkt een oogje afgebroken te zijn. Het echte materiaal waarmee deze penning is vervaardigd kan ik niet achterhalen.

Na enig (langdurig) speurwerk op het internet vonden we de betekenis van de penning en een datering. De zoekopdracht was niet eenvoudig, omdat er veel letters van de rand onduidelijk waren en er hierdoor geen herkenning van Google kwam. We zijn met krachttermen gaan zoeken (religieuze penning africa) en uiteindelijk kwamen er enkele afbeeldingen van de gevonden penning naar boven. Door deze vondst hadden we de randtekst wel compleet. Deze was als volgt:

Voorkant: SANCTA INFANTIA – SINITE PARVULOS VENIRE AD ME ASIA AFRICA

Achterkant: VIRGO MARIA ORA PRO NOBIS ET PRO MISERIS PARVULIS INFIDELIBUS

Dit is de afbeelding die helemaal overeenkomt met mijn vondst. De afbeelding is afkomstig van een Japanse website en er wordt maar liefst 12.800 Yen gevraagd voor deze gave (waarschijnlijk vergulde) penning. Dit is zo’n €93,00.

De datering valt te koppelen aan de reden dat deze bestemming bestaat. Er komt namelijk een naam van een persoon voor in de tekst op de Japanse site die daar een richting in gaf. http://antiquesanastasia.com/religion/medals/virgin_mary/autres_themes/sancta_infantia/bronze.html Deze naam was: Mgr Charles-Auguste-Marie-Joseph Forbin-Janson 1785 – 1844

De tekst op deze website heb ik laten vertalen door Google Translate en hier kwam na enige aanpassing de volgende tekst uit:

Verzamelaars medaille van de Maagd Maria kinderen Missie en Jezus Christus liefde voor kinderen.   Afkomst: Italië of Frankrijk eind 19e eeuw. (PONTIFICIUM OPUS en SANCTA INFANTIA =  de onmiddellijke missie van de paus en heilige kinderen. (Medaille de Oeuvre Pontificale de l’Enfance Missionaire). Oprichter: ( Mgr Charles-Auguste-Marie-Joseph Forbin-Janson 1785 – 1844) Nancy Bisschop Foruban = Janson verpleegkundigen de kinderen missie in de vergadering, die werd opgericht in 1843 door een lid kinderen van 14 jaar vanaf 6 jaar, in staat om het evangelie te verspreiden door het bevorderen van de spiritualiteit van kinderen, voor het doel van het helpen van de kinderen de kinderen van het brood met boter aan beide kanten is niet gezegend zijn wij actief in de wereld. Kinderen van heidense gezegend in Jezus Christus is vertegenwoordigd op een kant van de medaille. (Pagoda) wordt gezien Pagode en palmbomen op de achtergrond, het is geschreven “Afrika” (Afrika), “Asia” en (ASIA) in het Latijn aan de voeten. Verzen van het Evangelie van Marcus 10:14 is aangehaald in het Latijn in de top medaille. Laat Kisa mij de Siniet Parvulos venire AD ME. Kinderen. Het wordt met de kinderen missie (SANCTA INFANTIA) in het Latijn geschreven aan de onderkant van de medaille. Vertrapte voeten de slang naar het andere oppervlak van Onze-Lieve-Vrouw van de medaille van verwondering is vertegenwoordigd, het Latijn heeft het volgende geschreven rond. MAAGD MARIA ORA PRO NOBIS ET PRO MISERIS PARVULIS INFIDELIBUS door de Maagd Maria, en bid voor ons. Bid ook voor de kinderen van een heidense ellende. Ondanks dat het een oude medaille die in de 19e eeuw heeft voortgebracht. Deze penning komt veel voor

Duit uit 1739 op een akker nabij de Oude Tol

Aan het eind van mijn zoektocht die dag schreeuwde de metaaldetector het weer eens uit. Apart dat achteraf gezien ik al aan het geschreeuw horen kon horen dat het hier om een bijzondere vondst zou gaan. Ik zag meteen op de munt HOL – LAN – D en 17. De rest was weggevallen. Aan de andere kant had ik geen herkenningspunten. Ik wist dat het om een duit moest gaan uit HOLLANDIA en ergens uit 1700 moest komen. Eerst maar eens zien hoe hij boven kwam.

IMG-20140316-WA0001Na wat voorzichtig schoonmaken kwam het onderzoek naar de datum. Dit heb ik gedaan met afbeeldingen van Google. Ik heb jaar voor jaar geconfronteerd met mijn vondst door in Photoshop de foto’s over elkaar te leggen. Dat had na enig speurwerk en knippen en plakken de volgende slideshow als resultaat. We weten gelijk dat de Duit uit 1739 komt!

Om de overlay te maken met mijn vondst heb ik van het internet een foto als voorbeeld gebruikt. Dit paste zo goed dat ik deze foto ook wil laten zien aan jullie.

duit1739_voorbeeld

Stuk van koper ring op een akker nabij de Oude Tol

In twee verschillende gaten vond ik vlak bij elkaar delen van een koperen ring. Het lijkt of deze twee stukken bij elkaar horen, maar waar ze van afkomstig zijn is helaas niet duidelijk. De buitenkant is mooi afgerond en de binnenkant mooi vlak. In eerste instantie moest ik denken aan een armband. Daarom heb ik in de buurt van de vind plaatsten nog even verder gezocht maar verder niks meer gevonden. Wat zou het zijn?

Kippenbrilletje op een akker bij de Oude Tol

 

kippenbrilletjeDit kippenbrilletje werd bij kippen op de snavel geklemd zodat ze elkaar niet kunnen zien en daardoor niet constant pikken. Het geheel lag opgerold in de grond op de akker bij de Geestgronden. In eerst instantie dacht ik dat het een sluitzegel was van een zak of zo, maar Piet Bogers, de boer waarvan de akker is, wist te vertellen wat het was. Erg leuk om te weten. Er zitten zelfs gaatjes in voor de neusgaten, zodat de kip kan ademen zou je denken. Haha… maar in werkelijkheid gaat daar een stokje door waardoor de bril op de snavel blijft staan.

kippenbril_tekeningkip-contactlens

 

Sluitzegel met tekst bij de Oude Tol

devoorzorg_udenhoutDit lijkt een sluitzegel te zijn van het een of ander. Het eerste wat ik zag waren letters dus dat is een reden om het mee te nemen en uit te zoeken waar het vandaan komt. Als je gaat zoeken op Google kom je al snel terecht bij een varkenshouderij. Zou dit een sluitzegel geweest kunnen zijn van een enorme worst afkomstig uit Udenhout? Wie zal het zeggen. Grappig dat dit op een akker in West-Brabant ligt. Een week later sprak ik de boer Piet Bogers, vertel wat ik heb ontdekt en liet hem de vondst zien. Hij moest lachen en zijn reactie was nuchter en resoluut: “Dat is dan vast met de stront meegekomen!”.

Tot ik op 26 juni 2013 ineens een reactie ontvang via deze site waarbij M. Beerendonk-Coppens mij aangaf dat dit inderdaad een sluitzegel is, maar dan voor zakken meel, en dat het afkomstig was van het bedrijf van haar opa, De Voorhout in Udenhout. Na deze reactie is er intensief mailverkeer geweest tussen ons waardoor er nu nog meer te vertellen is over deze vondst. In één van de reacties schreef ze het volgende:

In 1928 is De Voorzorg opgericht door de weduwe Johanna Coppens. Haar zoon, mijn opa dus, heeft in 1930 na haar overlijden het bedrijf voortgezet. Tot 1953 was het hoofdbestand bloem voor de bakker, maar toen kwam er ook diervoeders bij. Daar zijn deze sluitzegels toen voor gekomen, want de jute zakken moesten verzegeld worden en dat hoefde bij de bloem niet. Mijn vader heeft zijn vader altijd geholpen en In 1957 heeft hij het bedrijf overgenomen. Toen werden alleen nog diervoeders geproduceerd. De molen die in 1928 gekocht was heette de Emmamolen uit 1854. Door de industriële revolutie zijn in de jaren 50 de wieken vervangen door motoren. Meelfabriek De Voorzorg was gevestigd aan de Kreitenmolenstraat in Udenhout tot ca. 1985.

M. Beerendonk – Coppens

Mijn eerste interesse ging uit naar de Emmamolen uit 1854 en besloot hiervan een afbeelding te gaan zoeken. Deze zoektocht kwam telkens uit bij een molen met de naam “Emmamolen” maar dan in de plaats Nieuwkuijk. Hier klopt dus iets niet helemaal. KLIK HIER voor informatie en een foto van de Emmamolen in Nieuwkuijk.

logo_RATIk ben toen gaan zoeken via de opdracht “molen” en “Kreitenmolenstraat Udenhout” en vond toen via het Regionaal Archief Tilburg de Kreitenmolen.

Deze zag er als volgt uw:

Kreitenmolen_Udenhout

Foto: Regionaal Archief Tilburg

 

Op de website van het Regionaal Archief Tilburg staat het het volgende vermeld over de molen:

In 1348 wordt de Kreitenmolen voor het eerst genoemd. Op 10 januari van dat jaar ontvangt Christina, weduwe van Johan de Jonge, de molen van de H.Geesttafel in ruil voor cijns. Er wordt vermeld dat de H.Geesttafel de molen had verkregen van Ludovicus de Colle.In 1400 is Goeswijn Moedel van den Donc de eigenaar. Hij verkoopt in dat jaar de molen aan Willem de Cantor. De ‘Creijtenmolen’ in Udenhout wordt dan wel in 1348 voor het eerst vermeld, maar de windmolen bestond al eerder, omdat die vermelding een erfruil betrof.

In de nacht van 7 december 1856 brandde in Udenhout op de Kreitenhei de Kreitenmolen af, alsook de naastgelegen boerderij van Cornelis Pijnenburg en het woonhuis van Francis Schapendonk. Daarom werd de houten standerdmolen in 1857 afgebroken. In dat zelfde jaar liet de familie Van Riel op dezelfde plek in elk geval een stenen stellingmolen bouwen, die in 1906 eigendom werd van Martinus Bertens.

In 1918 kwam de graanmolen in handen van de familie Coppens-Van Iersel, die deze in 1934 uitbreidde met een graanpakhuis. Hierin kwamen mengmachines, liften met silo’s en een zuiggasmotor voor de aandrijving van de machines. De molen werd rond 1942 gesloopt en de firma Coppens maakte toen al gebruik van een machinale maalderij. Deze fabriek kreeg in 1966 de naam De Voorzorg en was gespecialiseerd in produceren van meel en bloem. In de jaren tachtig werd het bedrijf verplaatst naar Helvoirt, waarna de malerij werd afgebroken. De Kreitenmolen stond in de straat die ernaar werd vernoemd.

logo_molendatabaseOm de precieze plaats van de molen te kunnen bepalen moest er nog even wat verder gegraven worden. Ik kwam na een kleine omweg terecht op een website van de Molen Database die heel uitgebreide informatie kon geven over de Kreite Molen. Via de links kunt u deze informatie bekijken. Wel heb ik een kaart met de locatie van de molen voor u.

Oude knoopje op een akker bij de Oude Tol

oude_knoopWat was dit een leuk knoopje om te vinden. Het was sowieso een klein object wat diep zat en met mijn nieuwe Dubbel D spoel met een schreeuw als een enorme vondst werd aangegeven. De poetsbeurt thuis verraadde waarom dit was. Het was een goudgele kleur die opdoemde en edel metaal liet zien. Of het goud is betwijfel ik. Dat zou geler zijn, maar brons is het zeker en er staat een fraaie versiering op het knoopje. Ik denk zelfs letters te zien, de E en de P en een kruis of wapenschild. Het knoopje is slechts 7 mm. in doorsnee dus het is allemaal erg fijn. Nu blijft de vraag waar het vandaan komt. Is het een uniformknoop, of gewoon een knoopje van grootmoeders zondagse jurk. Maar vooral vraag ik me af hoe oud het is.

oude_knoop2Nu… een half jaar later stuit ik op het internet op een foto van een knoop die ik meen te herkennen. Het duurde even voordat ik doorhad dat dit een afbeelding was van de vondst die ik op 9 maart 2014 heb gedaan op de akker bij de Oude Tol. Ik had bij de zoekopdracht Romeinse knoop ingegeven. Ik zal eerst het resultaat van die zoekopdracht dan maar eens laten zien.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAZijn we het er over eens dat de knoop links onder toch wel dezelfde knoop is dan die van mijn vondst? Op deze pagina van www.dutchartefacts.nl staat beschreven dat het een knoop is uit eind 16de begin 17de eeuw. Het is waarschijnlijk een knoop van een wambuis. Jammer dus dat het niet Romeins is maar toch ook een hele mooie oude vondst. Het kostuum waar het op heeft gezeten zou er dan misschien als volgt hebben uitgezien.

Bron: http://www.gelderseroos.nl/kostuums

Rekenpenning uit 1586 – 1635 in de Augustapolder

Bronzen Jeton of rekenpenning van:

Krauwinckel
Damianus: eigenaar 1543, overleden in 1581 of
Hans I (brother of Damianus): mede eigenaar in 1562, overleden in 1586 of
Egidius (son of Damianus): eigenaar 1570, overleden in 1613 of
Hans II (son of Damianus): eigenaar 1586, overleden in 1635 uit Neurenberg in Duitsland.

Voorzijde
(rozet) HANNS. KRAVWINCKEL. IN. NV rondom 3 kronen en 3 lelies afwisselend rond een roos.

Achterzijde
(kruis) GOTES . REICH . BLEIBT . EWICK – Gods koninkrijk blijft eeuwig.

Deze rekenpenningen werden gebruikt door overheidspersoneel, handelaren en rentmeesters om ingewikkelde berekeningen te maken en zo hun financiële zaken inzichtelijk te krijgen. Bij deze berekeningen werd een bord gebruikt om de penningen op te leggen. De penningen symboliseerden een bepaalde waarde. Deze manier van rekenen werd overal toegepast in de periode van 1586 – 1635 (de periode waarin deze penningen gemaakt zijn). Niet precies valt te zeggen van wanneer mijn vondst precies is, wie het heeft gebruikt en welke waarde het heeft gesymboliseerd.

Wilt u meer weten over rekenpenningen uit Neurenberg. KLIK HIER!

rechenpfennig_html_514b0912

Afbeelding uit Italië uit de late middeleeuwen waarbij rekenpenningen worden gebruikt op een rekenbord.

Musketkogels in de Augustapolder

Musketkogels_Augustapolder
Deze musketkogels zijn op verschillende plaatsen gevonden. De kogels lagen zo’n 15 meter van elkaar in een helling die recent is aangebracht. Eén van de kogels is schoongemaakt en laat duidelijke en gietnaad zien en de plek waar de kogel van de rits af is geknipt. Dit betekend dat deze kogels van voor 1800 zijn. De Franse belegering misschien van 1747?

20140223_120117

Dit is de musketkogel die als 2de is gevonden door mij.

 

Schroef nippel langs de kartbaan bij de Duintjes

schroefnippel_DuintjesAl kan ik het helemaal mis hebben wat betreft deze vondst, maar omdat ik deze schroef nippen van ca. 1,5 cm grootte langs de kartbaan heb gevonden, denk ik dat dit onderdeel afkomstig is van een motorblok. Deze nippel was dan van het olie peil punt of om de olie af te tappen. Natuurlijk is dit weer niet zeker, omdat het ook best een onderdeel van oorlogstuig kunnen zijn.

 

Kraan of sproeier bij de Duintjes

Kraan_DuintjesDeze vondst lijkt op het eerste gezicht op een kraan. Ook zou het een sproeier kunnen zijn. Het lag in de buurt van het gat waar volgens mij het Paviljoen gestaan moet hebben. Vlak bij deze vondst vond ik ook nog grotere delen waterleiding / riolering met schroefdraad. Deze heb ik ter plaatse op de foto gezet. De grote buis zat verstop. Het rook nog naar riolering met versteend waspoeder erin.

20140105_122903 20140105_122917

 

Klein blikken dekseltje van Produits Roche S.A. bij de Duintjes

Produite-roche_Duintjes

$T2eC16d,!)8E9s4l8hzyBRGtt76RPg~~60_35

Altijd weer leuk, iets waar tekst op staat. Dit is in ieder geval een Frans product van Roche SA. gevestigd aan de 10 Rue Crillion te Parijs. Verder valt er nog een hoop uit te zoeken. Ik hoop dat ik er ooit uit kom, want dat beetje informatie dat er is, is in het Frans. Ik heb intussen op het internet al wel een foto van een blikje gevonden van deze fabrikant waar het adres wel duidelijk leesbaar op is. Wat hier ook op staat is de naam F. Hoffmann – La Roche & Co. wat inhoud dat dit een vroeg product is van het wereldconcern Roche die zich met medisch onderzoek en ontwikkeling van medicijnen bezighoud. Het heeft zijn oorsprong in Basel in Zwitserland maar is zo te zien ook in Parijs actief geweest.

roche-logo-highres

 

Deksel van een pot knakworst bij de Duintjes

knakworst_DuintjesUit de tijd van de kampeerders tussen 1960 en 1984 een leuk dekseltje van een pot knakworsten. Lekker makkelijk, want je eet ze zo. Deze lag in de buurt van het voormalige Paviljoen. Bedankt Man van de knakworst uit Zutphen. Deze knakworsten werden tot 1980 gemaakt onder deze naam, zoals op te maken valt op de website van “Kijk op Zutphen”

Weg uit Zutphen

wwwopacMedio 1978 besluit dhr. van Veen de Man van de knakworst te verkopen aan de H.I.C. te Lisse.

Uiteindelijk in 1980 houdt ook de H.I.C. het voor gezien en de Man van de Knakworst wordt overgenomen door Intervries / Campina en daarmee verdwijnt voorgoed de man van de Knakworst uit het straatbeeld. Het resterende personeelsbestand verhuist mee. Echter langzamerhand vinden ook zij hun weg naar concurrentie of naar bedrijven in een aan de horeca gelieerde bedrijfstak. In hetzelfde jaar overlijdt de oprichter de heer Westerweel.

 

Zwanenberg maakt wat smaakt bij de Duintjes.

ZWANENBERGZwanenberg maakt wat smaakt staat er op dit deksel. Maar wat maakten ze dan wat zou smaken?

Historie Zwanenberg

Theo van der Laan

In 1929 startte Theodorus Sebastianus van der Laan, de grondlegger van het concern, zijn vleeswarenfabriek in Den Haag.

Na de Tweede Wereldoorlog begon de toenmalige Vleeswarenfabriek Th.S. van der Laan vleesconserven te exporteren. Aanvankelijk was er een sterke focus op de Verenigde Staten en Engeland, met producten als hammen en luncheon meat. In de jaren ’60 en ’70 werd de export, dankzij het ondernemerschap van de toenmalige directeur/eigenaar A.M. (Aat) van der Laan, uitgebreid naar vele tientallen landen wereldwijd.

In de jaren ’80 en ’90 kocht Zwanenberg tevens slachterijen, om verzekerd te zijn van de aanvoer van haar belangrijkste grondstof: vlees. Deze slachterijen, onder andere in Doetinchem en Lievelde, werden in 2001 verkocht aan het toenmalige Dumeco, omdat Zwanenberg haar kernactiviteiten (vleeswaren, conserven en specialiteiten) verder wilde uitbreiden. Begin jaren ’80 besloot de concerndirectie het hoofdkantoor van Leidschendam naar Almelo te verplaatsen; in 1983 werd een conservenfabriek in Almelo gestart. Naast de uitbreidingen in conserven werd ook gekozen voor meer investeringen in de productgroep vleeswaren.

Zwanenberg Food Group is steeds op zoek naar activiteiten met toegevoegde waarde. Tussen 1981 en heden werden diverse ondernemingen in Nederland overgenomen, meestal met eigen productiefaciliteiten. Deze ondernemingen werden vervolgens vakkundig geïntegreerd met andere vestigingen, om optimale efficiency en kwaliteit te waarborgen.

In 1996 verwierf de onderneming de merknamen Zwanenberg en Zwan. Daarmee kreeg de export van het concern wederom een belangrijke impuls, vooral in het Midden-Oosten en Afrika. In dat jaar verkreeg Zwanenberg tevens de licentie voor het maken van paté en vleeswaren onder de merknaam Linera. Drogeworstspecialist Huls werd in 1998 overgenomen. Daarna volgden Hooymans (tong- en leverspecialiteiten, 1999), Offerman (1999), Kraak (gesneden vleeswaren), Boekos (snacks, thans Taste Original Food Concepts geheten, 2001), CMP (gekookte vleeswaren en maaltijdcomponenten, 2003), ANUR Halalfood (2005) en De Eendracht (tongproducten, 2008).

In 2005 besloot de Zwanenberg-directie dat lokale productie in de Verenigde Staten om een aantal redenen (waaronder een kansrijke markt, importbeperkingen en de lage dollar) een beter idee was dan export. In recordtijd werd in Cincinnati een vleesconservenfabriek gebouwd. In 2007 werden de Amerikaanse conservenactiviteiten van Tyson overgenomen, en in 2011 Vietti Foods in Nashville, Tennessee. In een ander werelddeel, Australië, verwierf Zwanenberg in juni 2008 het Plumrose-merk van Simplot. Ook beschikt Zwanenberg sinds 2007 over een verkoopkantoor in Roemenië.

Vandaag de dag is Zwanenberg Food Group uitgegroeid tot een succesvolle, zeer internationale onderneming met een omzet van € 350 miljoen en eigen verkoopkantoren in de Benelux, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Roemenië en Australië.

Bron: http://www.zwanenberg.nl/nl/over-ons/historie/

 

Tube Nivea zonnebad bij de Duintjes

nivea_DuintjesLangs de voormalige kartbaan lag weer een tube zonnebrandcrème. Dit keer van Nivea. Er staat al wel een serienummer op de onderrand maar daar valt geel jaartal van af te leiden dus daar moet het internet uitsluitsel over gaan geven. Deze tube lijkt mij van na de oorlog.

isaac_schütz

NIVEA is een van de meest vertrouwde merken in de wereld, en het succes van het merk ligt ten grondslag aan drie gedachtes en één visie. Het begon allemaal in 1911, toen farmaceut en toekomstig ondernemer Dr. Oscar Troplowitz potentie zag in Eucerit, een emulsie die ontwikkeld was door chemist Dr. Isaac Lifschütz. Eucerit maakte het mogelijk om water en olie te binden tot een stabiele crème, die in eerste instantie werd gebruikt in de medische wereld. Dermatoloog Prof. Paul Gerson Unna waardeerde de expertise van Dr. Lifschütz enorm en introduceerde de man aan Dr. Troplowitz, die gelijk inzag dat het mengsel van water en olie een perfecte basis was voor een cosmetische huidcrème. De crème had alleen nog een naam nodig. Over een naam hoefde Dr. Troplowitz niet lang te denken en slechts te kijken naar de crème. Geinspireerd door de sneeuwwitte kleur, noemde hij de crème NIVEA – dat sneeuwwit betekent in het Latijns. Uiteindelijk betaalden de jaren van onderzoek en creativiteit uit. In december 1911 werd NIVEA gelanceerd en was een icoon op het gebied van huidverzorging geboren. Vanaf het begin was het doel van Dr. Troplowitz om kwaliteitsproducten te leveren die betaalbaar waren voor iedereen. Dat doen we nog steeds met de klassiekers van NIVEA’s assortiment en dat zullen we de komende 100 jaar blijven doen.

Zware metalen knop bij de Duintjes

zwareknop_DuintjesDit zware stuk metaal lag langs de voormalige kartbaan. Het leek in eerste instantie op een granaat kop. Het heeft groene oxidatievlekken dus het is van koper of brons gemaakt. Toch doet de vorm ook denken aan een sierknop van een trapleuning of een paal van een hekwerk. Voor de verandering noemen we dit dus maar een keer anders dan scherf.

 

Oude lepel nabij de voormalige kartbaan bij de Duintjes

lepel_Duintjes

Voor de schoonmaak

Is er ooit iemand geweest die een lepel mee heeft genomen uit het paviljoen van Goderie en die later verderop in de duinen is verloren? Of zou deze lepel afkomstig zijn van het cafetaria van Soeters die na de oorlog op de Duintjes heeft gestaan.

lepel2_Duintjes

Na de schoonmaak

In ieder geval valt aan de stempel op te maken dat deze lepel is vervaardigd door de Staalwarenfabriek Elesva uit Amsterdam. Deze fabriek wordt op www.quel.com als volgt beschreven:

Company description

Oprichtingsjaar 1919
Kapitaal 50.000
Producent souvenirartikelen (Delfts blauw); messen;
kaasplanken met kaasmesjes (met Delfts blauwe tegels);
kaasschaven. Relatiegeschenken.
Export naar alle landen.
Import uit Verre Oosten.
Lid van VSF.
Deelname vakbeurs Sale, Souvenir, Trade Mart.

De fabriek is in 1919 opgericht, wat zou kunnen betekenen dat de lepel die ik gevonden heb wel degelijk van het paviljoen kan zijn. De gloriejaren van het paviljoen lagen tussen 1932 en 1939. Het pand van Elesva Staalwarenfabriek aan de Recht Boomsloot 14 in Amsterdam zag er in de begin jaren ’70 zo uit. De lepel kan daarom dus ook van het cafetaria van Soeters zijn. Of zou een onoplettende kampeerder deze lepel hebben verloren? Het blijft gissen…

elesva_amsterdam

 

Zilveren ringetje met blauw steentje bij de Duintjes

zilveren_ring_DuintjesIn de categorie sieraden is dit mijn eerste hele vondst. De hanger met de Heilige Hubertus is namelijk door mijn vrouw Fabiënne gevonden. Heel leuk om deze ring tegen te komen langs de oude kartbaan bij de Duintjes.

Zilveren kinderringetje met steentje

Zilveren ringetje met steentje

De kartbaan was er tussen 1950 en 1960 dus verraad dit de leeftijd van het ringetje misschien. Of zou hij al eerder verloren zijn in de vooroorlogse periode. Deze ring is volgens mij wel van zilver, omdat er een zilvermerk aanwezig is.

zilvermerk_ringzilvermerkenNaast dit zilvermerk zag ik na nog wat meer schoongemaakt te hebben nog een zilvermerk staan. Dit merkje heb ik ook maar even op de foto gezet. Het zijn Nederlandse zilvermerken die het zilvergehalte aanduiden. Volgens mij staat er in het merkteken Z1 wat zou betekenen dat het zilver van het eerste gehalte is met een zilvergehalte van 925/1000.

zilvermerk2_ringNa de ring nog wat meer schoongemaakt te hebben heb ik ook de steen iets gedetailleerder op de gevoelige plaat gezet. Ik ben benieuwd hoe oud dit ringetje is. Het is een echt ringetje voor kinderen tot 10 jaar. De turqoise kleurige edelsteen is ook nog erg gaaf. Dit sieraad kan ik niet terugvinden op internet dus ik hoop dat mijn favoriete televisieprogramma “Tussen Kunst en Kitsch” snel eens in de buurt is om er een tijd en een waarde aan te kunnen laten hangen. Of gewoon bij de juwelier langsgaan zou natuurlijk ook kunnen.

turqoise_edelsteen

Tube Tiroler Braun bij de Duintjes

Tirolerbraun_deDuintjesDeze kleine tube Tiroler Braun sportcrème vond ik langs de voormalige kartbaan van de familie Soeters. De tube is erg klein slecht 5 centimeter. Het is een product van Otto Klement die in 1882 de “Erste Tiroler Parfumerie-fabrik” oprichtte. De oprichting was dan wel in 1882 maar de productie van de zonnebrandproducten kwam tussen 1919 en 1925 pas goed op gang. Deze informatie komt van de website www.althofen.at waar de geschiedenis van de oprichting is beschreven. Otto Klement had een familiewapen wat in het rood op de tube terug te vinden is. Dit lijkt mij wel een tubetje uit de vooroorlogse periode.

DE536292

 

Tubes tandpasta bij de Duintjes

tandpasta-DuintjesProdent bestaat sinds het begin van de vorige eeuw. In 1935 kwamen in Nederland pas de tubes zoals ze op de foto staan op de markt. De kleine tube koste toendertijd fl 0.225 en de grote tube fl 0.375. Deze informatie komt van de officiële website van Prodent. Deze vondsten dateren dus uit de vooroorlogse tijd. Dit wijst er op dat ik de activiteiten van het paviljoen en het badstrand begin te vinden. Tot nu toe was het voornamelijk 2de wereldoorlog en daarna. Dat is erg leuk!

prodent

 

Auto embleem 2.0 bij de Duintjes

auto-embleem_DuintjesHet eerste wat ik dacht toen ik dit embleem zag was: “Dit komt van een auto. Dit is van een Ford Taunus. Ik weet het zeker!” en na een beetje Googlen zag ik dat ik gelijk had. Het is een Embleem van een 2 liter Ford Taunus (waarschijnlijk Coupé) die is gemaakt tussen 1970 en 1973. In de omgeving van dit embleem vond ik ook nog aluminium (raam?)strippen en een motortje wat misschien wel van een ruitenwisser is geweest (niet meegenomen). Er liggen dus nogal wat auto onderdelen daar. Maar goed, de auto moet er volgens mij als volgt uit hebben gezien:

ford_taunus_coupe_2_0gl_by_cmdpirxii-d2vk85e

Op het spatbord tussen het voorwiel en de deur in, zit het embleem bevestigd op de auto. De manier waarop deze 2.0 is gevormd met zijn slanke cijfers en de punt halverwege, zwevend ertussen in, verraad de leeftijd van mijn vondst. Latere versies van de Ford Taunus kregen dit embleem op de achterklep met rondere cijfers.

 

Tube kachelpoets bij de Duintjes

zebralina_Duintjes

Deze tube Zebraline lag in de buurt van de gevonden theepot en de schaal. Het zou kunnen betekenen dat er in de buurt een kachel heeft gestaan die met de inhoud van deze tube is gepoetst. Een kachel staat meestal in een huis of een Paviljoen. Dat zou gaaf zijn, dat laatste!  Door mijn meest recente vondsten, begint het er steeds meer op te lijken. Er heeft namelijk namelijk nooit een woonhuis gestaan op de Duintjes. En aan de poster hieronder is te zien, dat er in keuken ook genoeg te poetsen is. Pour dessus de cuisinière betekend: voor de kookplaat. Die is er in een paviljoen vast ook in de keuken.

zebraline_poster